ارکیده سیاه

xa0 سالها گذشت از آخرین باری که گریستم از آخرین باری که کسی را خواستم سالها گذشت از بچه دبیرستانی بودن از دوستانی که بودنشان مرهم فراق بود گذشت از روزهایی که محرمی داشتیم از آن شبها که همکلامی با یک رفیق تمام غم هایمان را بر باد میسپرد گذشت از آن شبها که زیر نور ماه سیگار میکشیدمxa0 از تمام خوشی های دیوانه وار نوجوانی گذشت تا بفهمم تمام اسطوره ها شوخی های کودکانه ای بودند که شاعرانی در قرن ها پیش برای سرگرم کردن فرزند خویش یا چاپلوسی برای شاهنشاه خود سرودند مانند همان شعر ها که هنوز گفته میشوند ...

رهایم مکن من نه پرستوی مهاجرم که در فصل خزان بال گشایم و بروم و نه زاغی که در فصل خزان دزدانه به بقا دل بندم من مردی سرسخت و مغرور ام اماxa0 از عشق میترسمxa0 از دوست داشتن میهراسمxa0 و آنقدر محتاطانه دل میبندم که همیشه دیر میشود xa0 خط آخر : دوستم بدار قول میدهم تنهایی امxa0 مسری نیست ... xa0 xa0...