سال ها

سالها گذشت

از آخرین باری که گریستم

از آخرین باری که کسی را خواستم

سالها گذشت

از بچه دبیرستانی بودن

از دوستانی که بودنشان مرهم فراق بود

گذشت از روزهایی که محرمی داشتیم

از آن شبها که همکلامی با یک رفیق

تمام غم هایمان را بر باد میسپرد

گذشت از آن شبها که زیر نور ماه سیگار میکشیدم

از تمام خوشی های دیوانه وار نوجوانی

گذشت تا بفهمم تمام اسطوره ها شوخی های کودکانه ای بودند

که شاعرانی در قرن ها پیش

برای سرگرم کردن فرزند خویش

یا چاپلوسی برای شاهنشاه خود سرودند

مانند همان شعر ها که هنوز گفته میشوند

مانند تمام نت های که برای مدح مردی نواخته میشوند

که در آن روز کذایی آمد ، تا مام میهن را حفظ کند

گذشت تا بفهمم تاریخ تماما حقه ای کثیف است

حقه ای که قدرتمندان میزنند تا مردم را بفریبند

گذشت ...

گذشت و من هنوز هم اینجا مینویسم

برای که ؟ باورم کن دیگر نمیدانم

سال ها گذشت تا بدانم

هیچ نمیدانم ...