فراموشکار

دوست داشتن

مانند ابر هاییست که هر کداممان

به شکلی زیبا میپنداریم

برای کسی دوست داشتن

شاید خود را تا مرز جان دادن

برای آسودگی دیگری

رنجاندن است

برای دیگری شاید

انتظار برای تمام شدن یک شیفت شب

وقتی چند ساعتی بیشتر تا صبح نمانده است

برای دیگری بافتن موهای سیاه و دلبرا

برای کسی تحمل تمام زبان تلخی های یک دیوانه

خط آخر :

برای ما

دوست داشتن

ساده است

تو باش

من

دوستت خواهم داشت ...

ارکیده سیاه...